Zastanawialiście się kiedyś dlaczego wybór pierwszego psa pod względem rasy ma znaczenie?

Wybór pierwszego psa to jak zaproszenie nowego domownika, który nie tylko będzie z Tobą mieszkał, ale też spał na Twojej poduszce, komentował każdy Twój ruch spojrzeniem i niekiedy dziurawił Twoje skarpetki. To decyzja, która potrafi całkowicie odmienić życie - może je uczynić cudownie psim, pełnym śmiechu, spacerów i merdania ogonem. Ale jeśli źle dopasujesz rasę do swojego stylu życia, ten psi romans może szybko zamienić się w komedię pomyłek albo lekko mówiąc tragikomedię obyczajową.

Pies to nie tylko radość, ale i pełnoetatowy współlokator z własnymi potrzebami, charakterem, problemami i temperamentem. To trochę jak wybór współpartnera do tańca, a że do tanga trzeba dwojga, jak śpiewał Cugowski, to musisz wybrać tego partnera roz-waż-nie. Podobnie jak nie zaczynasz prawka i nauki jazdy od bolidu Formuły 1, tak samo nie warto zaczynać przygody z psami od rasy, która działa na turbosprężarce instynktów, energii i niezależności. Niektóre psy potrzebują zadań, wyzwań i instrukcji niczym zawodowy żołnierz - a Ty na razie chcesz tylko psa do przytulania, spacerów i jedzenia popcornu na kanapie przy wspólnym oglądaniu seriali. 

Dlatego wybór rasy (podobnie zresztą, jak rozmiar) ma znaczenie. Ogromne. Kluczowe. Fundamentalne. Bo odpowiednio dobrany pies to nie tylko mniej stresu i nerwów, ale więcej radości, zrozumienia i harmonii w Waszym wspólnym życiu. 

Czym kierować się przy wyborze psa? 

Pamiętajcie, że wybór psa to nie zakupy w stylu „aaaa biorę tego, bo jest fajny iiii... ma ładne uszy iiii taki słodki nosek”. To raczej jak szukanie współlokatora, partnera treningowego, terapeuty i towarzysza podróży w jednej osobie… tylko że ten towarzysz będzie potrzebował regularnych spacerów, kolacji o stałej porze i absolutnie nie zrozumie, dlaczego nie wolno mu spać w Twoim łóżku.

Zanim więc Twoje serce powie psiakramentalne „TAK” przy pierwszym zdjęciu szczeniaka w ogłoszeniu, usiądź spokojnie, weź głęboki oddech i zadaj sobie kilka bardzo ważnych (i bardzo uczciwych!) pytań. Bo choć pies daje mnóstwo radości, to nie jest pluszakiem z opcją „wyłącz teraz”. A teraz - Psia autorefleksja, czyli pytania, które warto sobie zadać:

Ile czasu dziennie mogę poświęcić psu?

Czy masz czas na trzy spacery dziennie? Czy między pracą i pasją znajdziesz czas na naukę komend? A może będzie trzeba wygospodarować godzinkę więcej na wspólne aktywności, bo ktoś ma energię jak elektrownia wodna? 

• Pracuję zdalnie, czy często nie ma mnie w domu?

Niektóre psy świetnie znoszą samotność, inne wpadają w dramat egzystencjalny po 20 minutach ciszy. Jesteś bardziej home office czy road warrior? 

• Mam dzieci, inne zwierzęta, teściową z alergią? 

Nie wszystkie psy nadają się do życia w większym „stadzie”. Niektóre są delikatne jak porcelana, inne mają tryb „zabawkę trzeba zdominować albo zepsuć” i nie zawsze to nowy pupil jest tą zabawką. Pomyślcie o tym…

• Mieszkam w bloku czy w domu z ogrodem?

Bo owczarek australijski w kawalerce to trochę jak gepard w windzie, albo Pudzianowski w maluchu - niby się zmieści, ale wszyscy będą sfrustrowani. 

Grupy FCI a poziom trudności wychowawczej 

A, więc czytając to wszystko pewnie zastanawiasz się, jaki pies będzie dla Ciebie najlepszy na początek? Warto zacząć od przyjrzenia się psim „klasom szkolnym”, czyli grupom FCI - Międzynarodowej Federacji Kynologicznej. To taka psia akademia, która dzieli czworonogi według ich przeznaczenia, historii i charakteru. I jak to w szkole bywa - uczniowie dzielą się na tych pilnych, spokojnych i chętnych do współpracy… oraz takich, którzy od pierwszej lekcji podważają sens istnienia tablicy, rzucają guma do żucia, albo szkołę w ogóle omijają szerokim łukiem.

Każda z 10 grup FCI ma swoją specyfikę, temperament i zestaw „supermocy”, które sprawiają, że jedne rasy są idealne dla debiutantów, a inne lepiej podziwiać z daleka (albo w rękach doświadczonego opiekuna). Poznaj najważniejsze z nich – razem z przewidywanym poziomem trudności wychowawczej:

Grupa I – owczarki i psy pasterskie

To psi „pracoholicy” – inteligentni, pojętni, ale z głową pełną pomysłów i silnym poczuciem obowiązku. Kiedy nie mają co robić, znajdą sobie zajęcie - najczęściej takie, które przyprawi Cię o zawał. Owczarek, który przegania dzieci na placu zabaw, to nie bajka, tylko instynkt pasterski w akcji.

Poziom trudności: Średni do wysokiego
Przykłady: Border collie, owczarek niemiecki, collie

Grupa II – pinczery, molosy, szwajcarskie psy górskie

To psy z klasą… i masą. Często potężne, pewne siebie, z charakterem jak ze stali. Potrzebują konsekwencji i autorytetu – bez tego zaczną prowadzić dom niczym charyzmatyczny dyrektor. Nie dla nieśmiałych debiutantów!

Poziom trudności: Wysoki
Przykłady: Rottweiler, dog niemiecki, bernardyn

Grupa III – teriery

Małe ciałem, wielkie duchem. Teriery to ogniste kulki energii z zacięciem łowieckim. Kochają wykopki, dyskusje i testowanie cierpliwości opiekuna. Zabawne, ale potrafią wziąć dom w swoje łapy, jeśli nie pokażesz im granic.

Poziom trudności: Średni
Przykłady: Jack Russell terrier, westie, york

Grupa IV – jamniki

Małe ciałem, wielkie sercem… i charakterem. Jamniki to pieski o silnej osobowości – zadziorne, ciekawe świata i bardzo uparte. Lubią wiedzieć, „dlaczego” mają coś zrobić, zanim to zrobią – czyli idealni kandydaci do psich negocjacji. Potrafią być czułe, wierne i zabawne, ale potrzebują konsekwentnego prowadzenia (w przeciwnym razie same obejmą dowodzenie – łącznie z pilotem do telewizora).

Poziom trudności: Średni
Typowe odmiany: Jamnik króliczy, miniaturowy i standardowy – w trzech odmianach szaty: krótkowłosy, długowłosy i szorstkowłosy

Grupa V – szpice i psy pierwotne

Wyobraź sobie psa, który wie lepiej. W każdej sytuacji. Szpice i psy pierwotne to arystokracja niezależności – piękne, ale niepokorne. Komenda „zostań” może być interpretowana jako luźna propozycja.

Poziom trudności: Bardzo wysoki
Przykłady: Husky, shiba inu, akita

Grupa VI – Psy gończe i rasy pokrewne

To urodzeni tropiciele – psy z nosem jak radar i uszami gotowymi na każdy szmer. Zostały stworzone do tropienia, polowań i pracy w terenie. Mają silny instynkt pogoni, co oznacza, że mogą uciekać za zapachem, zanim zdążysz zawołać „chodź!”. Są wierne, ale niekoniecznie skupione – bo jeśli w powietrzu czuć sarnę… to sorry, opiekunie.

Poziom trudności: Średni do wysokiego
Przykłady: Basset hound, beagle, bloodhound

Grupa VII – Wyżły

Wyżły to sportowcy i dżentelmeni w jednym – eleganckie, energiczne i bardzo chętne do współpracy. Kochają ruch, szkolenie i mają cudowne charaktery, ale… potrzebują wyzwań. To psy „do zadań specjalnych”, więc jeśli nie zapewnisz im zajęcia, znajdą sobie same – np. kreatywne przekopywanie ogródka lub edukacyjne wyprowadzanie skarpet z pralki.

Poziom trudności: Średni
Przykłady: Wyżeł niemiecki, seter irlandzki, pointer

Grupa VIII – Aportery, płochacze i psy dowodne

To psy z misją: przynosić, ratować, pływać i zadowalać człowieka. Są serdeczne, pojętne i z reguły bardzo przyjazne – idealne jako psy rodzinne. Ale nie zapominaj: jeśli nie rzucisz im piłki, przyniosą Ci kapcie, butelkę wody albo własną miskę – bo aportowanie mają we krwi.

Poziom trudności: Niski do średniego
Przykłady: Golden retriever, labrador retriever, cocker spaniel

Grupa IX – psy ozdobne i do towarzystwa

To kategoria „do przytulania i wspólnego Netflixa”. Te psiaki nie zostały stworzone do pracy, lecz do miłości i bycia blisko człowieka. Są z reguły łagodne, towarzyskie i chętne do nauki – idealne dla początkujących.

Poziom trudności: Niski
Przykłady: Cavalier King Charles spaniel, maltańczyk, mops

Grupa X – charty

Kiedy myślisz „elegancja”, oni już biegną 70 km/h. Charty to sprinterzy z sercem romantyka – potrzebują ruchu, ale w domu są zaskakująco spokojne. Trzeba jednak uważać na ich silny instynkt pogoni i… upór.

Poziom trudności: Średni
Przykłady: Whippet, greyhound, chart afgański

Podsumowanie: wybór pierwszego psa to nie sprint, a prawdziwy maraton

Decyzja o pierwszym psie to nie impuls, który kończy się na kliknięciu „adoptuj” czy „kup teraz”. To początek niezwykłej, codziennej relacji - pełnej radości, ale i odpowiedzialności. Pies to nie dekoracja do mieszkania, ale towarzysz z potrzebami i emocjami.

Zanim więc zakochasz się w oczach szczeniaka ze zdjęcia, zatrzymaj się na chwilę. Zastanów się, czego naprawdę szukasz - i co ważniejsze, co możesz dać w zamian. Dopasowanie psa do swojego stylu życia, charakteru i codziennych możliwości to fundament udanej relacji i klucz do wzajemnego szczęścia.

Już niedługo opublikujemy dwa kolejne artykuły, które pomogą Ci jeszcze lepiej przygotować się do tej decyzji:

• Część 2: Rasy polecane na pierwszego psa – kogo warto zaprosić do swojego życia i dlaczego?: https://tatardog.pl/jaka-rasa-na-pierwszego-psa-poradnik-dla-poczatkujacych-cz-II
  
  
• Część 3: Rasy, których lepiej unikać na początek – co może Cię zaskoczyć, zmęczyć lub przerosnąć?
  
  

Chcesz lepiej poznać różne rasy psów i wybrać tę najlepiej dopasowaną do Ciebie?

A może już masz psa i chcesz go naprawdę zrozumieć – jego potrzeby, emocje i zachowania?

Poznaj „Sztukę zrozumienia” – unikalny pakiet poradników dla obecnych i przyszłych opiekunów psów, szczególnie tych o niezależnym, pierwotnym temperamencie.
Dowiesz się z niego m.in.:

• jak budować relację opartą na zaufaniu, a nie kontroli,

• dlaczego pies „nie słucha” i co wtedy zrobić,

• jak radzić sobie z trudnymi zachowaniami w mądry, empatyczny sposób.

Sprawdź pakiet, który pozwoli zrozumieć Ci zachowanie psa– https://tatardog.pl/sztukazrozumienia

Niech Wasza wspólna przygoda zacznie się od zrozumienia.

Z kodem: BLOGTATAR wszystkie produkty w naszym sklepie https://tatardog.pl/ możesz zakupić -5% taniej!

Przeczytaj także:

• Jaka rasa na pierwszego psa cz. II – subiektywny przegląd ras dla początkujących 👈
• Adopcja psa ze schroniska – jak się przygotować? 👈
• Spokojne rasy psów – przegląd ras idealnych dla ceniących spokój 👈
• Owczarek niemiecki długowłosy – charakter, szkolenie, opieka 👈

O autorze: Krzysztof Tatar

Krzysztof Tatar to behawiorysta psów i trener specjalizujący się w terapii zachowań problemowych psów, takich jak agresja psa, reaktywność, zachowania lękowe oraz problemy separacyjne. Na co dzień pracuje z psami i ich opiekunami, pomagając zrozumieć przyczyny trudnych zachowań oraz wdrożyć skuteczne i trwałe rozwiązania.

Jego podejście opiera się na indywidualnej analizie zachowania psa, edukacji opiekuna oraz budowaniu świadomej, stabilnej relacji pomiędzy psem a człowiekiem. Specjalizuje się w pracy z psami trudnymi, adoptowanymi oraz wymagającymi specjalistycznej terapii behawioralnej.

Kliknij i dowiedz się więcej o pracy i podejściu Krzysztofa Tatara

Recenzja ekspercka: Izabela Oraczyńska-Tatar

Certyfikowana instruktorka szkolenia psów I i II stopnia oraz absolwentka kursu podstaw dogoterapii. Regularnie rozwija swoje kompetencje poprzez specjalistyczne szkolenia z zakresu behawiorystyki, komunikacji psów oraz pracy z psami lękowymi i z zaburzeniami separacyjnymi. W swojej pracy uwzględnia także metody wspierające dobrostan psa, takie jak TTouch, psi fitness czy elementy integracji sensorycznej.

Kliknij i dowiedz się więcej o pracy i podejściu Izy